JOSEPH CAMPBELL, POTĘGA MITU
Joseph Campbell
„Potęga mitu.
Rozmowy Billa Moyersa z Josephem Campbellem”
tytuł oryginału: „The Power of Myth”
oprac. Betty Sue Flowers
przeł. Ireneusz Kania
Wydawnictwo Znak
Kraków 2009

Właśnie, i dlatego przeżywasz doświadczenie szczytowe, gdy od czasu do czasu uda ci się przedrzeć przez to wszystko i uświadomić sobie: „Ach, jakie to…”.

Tak kończą się te rozmowy. Wszystko – w danym momencie i okolicznościach – zostało powiedziane, choć kilka linijek wcześniej Campbell, a za nim Moyers utyskują na język jako narzędzie wyrażania tego, co jest lub ociera się o tajemnicę. Gdyby spróbować zgrabną metaforą połączyć mit, rytuał i doświadczenie, można by na przykład sięgnąć po terminologię informatyczną: mit byłby napisanym programem, rytuał – procedurą jego uruchomienia i działania, a doświadczenie – otoczeniem (w sensie makro) i jednocześnie wynikiem (w sensie mikro) jego działania. Można by, lecz taka metafora zakłada współmierność tych trzech rzeczywistości (mitu, rytuału i doświadczenia). Czy jest tak w istocie?

Joseph Campbell stara się wiązać opowieści mityczne z doświadczeniem. Czyni to na wielu płaszczyznach, włącznie z tą najbardziej osobistą, bo dotyczącą jego własnych przeżyć wewnętrznych. Aby tego dokonać musi doświadczenie zmienić w opowieść. „Potęga mitu” jest więc zbiorem przeplatających się opowieści, odnoszących się do mitu i doświadczenia. Forma rozmowy wpisuje się w wewnątrztekstową dialogiczność, dzięki czemu cały czas mamy świadomość działania programu tej książki.

Spis treści. Rozdział I. Mit a świat współczesny. Rozdział II. Podróż do wewnątrz. Rozdział III. Pierwsi opowiadacze. Rozdział IV. Ofiara i błogość. Rozdział V. Przygoda bohatera. Rozdział VI. Podarunek Bogini. Rozdział VII. O miłości i małżeństwie.